Były to młode dziewczyny, które rzuciły się w wodną toń ze zgryzoty, rozpaczy lub zostały utopione. Zamieszkiwały rzeki, strumienie, jeziora. Przyjmowały postać jasnowłosych piękności, które śpiewem bądź wołaniem o pomoc zwabiały, a następnie topiły swoje ofiary (przede wszystkim mężczyzn). Wierzono, że były żonami topielców.
